|
Laatst bijgewerkt op : 28 okt 2009 - 13:47:32 |
Dit geoloket is geoptimaliseerd voor Internet Explorer 7 en Firefox, u kunt
compatibilteitsproblemen in Internet Explorer 8 voorkomen door op de
"Compatibiliteitsweergaveknop"
rechts naast de adresbalk te klikken.
Ankerplaatsen en relicten van de
traditionele landschappen:
Het was de bedoeling om een snelsurvey te maken van de relicten van de
traditionele landschappen in Vlaanderen, steunend op de beschikbare
informatiebronnen, kaartreeksen en de kleurenorthofotos van omstreeks 1990,
die resulteerde in de Landschapsatlas. Een relict is een overblijfsel uit
vroegere tijd dat nog getuigt van de toestand die toenmaals was. Relicten
kunnen zeer divers in aard zijn en getuigen in vele gevallen van een
wordingsgeschiedenis. Daarom werd een classificatie gemaakt naar de
ruimtelijke dimensie die de relicten in het landschap bezitten en dit in
relatie tot de gebruikte kaartschaal 1/50.000. In wezen zijn dit punt-,
lijn- en vlakvormige relicten. Sommige relicten vormen complexen van zeer
verschillende aard die echter historisch en genetisch samen horen en een
ensemble vormen. Deze werden geselecteerd tot een aparte categorie die
ankerplaats genoemd werd. Deze ankerplaatsen zijn later aangeduid als
polygoon en hebben een uitgebreide beschrijving gekregen.
Doel productie:
De belangstelling voor de traditionele rurale landschappen nam in Europa
recentelijk sterk toe en zo ook allerhande initiatieven om in deze snelle
veranderingen waardevolle gebieden en elementen te inventariseren en veilig
te stellen. De landschapsatlas biedt een basis voor een actief beleid inzake
landschapszorg in verschillende domeinen, zoals landschapsbescherming senso
stricto, ruimtelijke planning, gentegreerd plattelandsbeleid en
milieubeleid.
Traditionele landschappen:
De indeling van de traditionele landschappen van Vlaanderen dateert van 1985
en was een eerste poging om de regionale verscheidenheid van de historisch
gegroeide cultuurlandschappen op kaart voor te stellen in hun situatie van
voor de grote veranderingen. De indeling steunt op zowel fysische en
natuurlijke kenmerken zoals relif en bodemgesteldheid, als op
cultuurlandschappelijke kenmerken zoals bewoningsvormen, landgebruik,
percelering en landschapstype. Hieruit blijkt het Vlaamse Gewest over een
bijzonder grote landschappelijke diversiteit te beschikken, die echter in
een steeds sneller tempo teloor gaat.
